Udhëtimi Im për t'u Bërë Shëruese Somatike

Ky Nuk Ishte Plani

Nuk dola të bëhem shëruese. Kjo rrugë më gjeti - ose ndoshta unë më në fund ndalova së rezistuari.

Shenjat e Hershme

Që nga fëmijëria, jam ndjerë e tërhequr drejt diçkaje përtej botës së dukshme. Ndiej energjinë, ndjeja emocionet e njerëzve të tjerë dhe dija gjëra që nuk mund t'i shpjegoja.

Por jetoja në një kulturë ku këto dhunti nuk festoheshin - ishin të çuditshme, të pakëndshme, nganjëherë të frikshme.

Kështu i varrosavaI. Fokusohsha në atë që ishte "normale" - shkolla, karriera, ndërtimi i një jete që dukej e suksesshme nga jashtë.

Rënia që Ishte Një Zbulim

Në 2019, gjithçka që kisha ndërtuar filloi të rrënohet. Sfida personale, probleme shëndetësore, një ndjenjë e thellë zbrazëtie pavarësisht suksesit të jashtëm.

Provova ta rregulloja ashtu si kisha rregulluar gjithçka - punoja më shumë, shtyja përpara, qëndroja në kontroll.

Por trupi im tha jo. Shpirti im tha jo. Diçka më e thellë po thërriste.

Udhëtimi Shërues Fillon

Fillova të eksploroj. Meditim. Punë energjetike. Frymëmarrje. Praktika somatike.

Për herë të parë, ndalova së provuari të mendoja rrugën time përmes shërimit. Fillova të ndjej.

Ishte tmerrues. Ishte çlirues. Ishte kthimi në shtëpi.

Gjeti Mësuesit e Mi

U trajnova me Santiago Ramirez në Harmonizimin e Energjisë Somatike. Studiova aktivizimin Kundalini me Jasmin Rose. Mësova lirimin e faskive me Maria Alifieres.

Por mësuesi i vërtetë ishte trupi im - dhe guximi për t'i besuar asaj që po më tregonte.

Gjuha e Dritës Shfaqet

Në 2023, gjatë meditimit të përditshëm, diçka e papritur ndodhi. Tinguj filluan të vinin përmes meje - jo fjalë, por frekuenca.

Fillimisht, mendova se po e humbja. Por sa më shumë e lejoja, aq më e fuqishme bëhej.

Gjuha e Dritës u bë dhurata ime dalluese shëruese - një frekuencë e shenjtë që funksionon përtej mendjes.

Pse E Bëj Këtë Punë

U bëra shëruese sepse kisha nevojë për shërim. E ofroj këtë punë sepse më shpëtoi.

Çdo person me të cilin punoj më kujton: Ne të gjithë jemi shëruesit tanë. Nganjëherë thjesht na duhet dikush të mbajë hapësirën ndërsa kujtojmë.